Lang leve de droogte! Nouja, voor even dan he.
Vorig jaar heb ik na lang lobby’en en dankzij de bijdrage van 1001ha 1 hectare kruidenrijk grasland ingezaaid op een stuk van 2 hectare. Links mijn kruiden, rechts ‘gewoon’ Engels raaigras. Jammer genoeg ben ik het enige familielid dat hier wild enthousiast over is, dus de bedoeling was wel dat het in één keer ging lukken. Na de inzaai werd het nog even spannend en aangezien mijn kruiden gewoon worden behandeld als gras werd het wel een echte ‘survival of the fittest’.
Het is inmiddels ook het meest bekeken stukje land. Samen met zoonlief heb ik hier heel wat tijd gespendeerd om te ontdekken welke van de dertig ingezaaide kruiden en klavers het levenslicht zagen. En dat zijn er nog best wat: rode klaver, witte klaver, duizendblad, perzikkruid, paardenbloem, korenbloem, Perzische klaver, weegbree, cichorei, peen en avondkoekoeksbloem zijn gespot. De koeien hielpen mij ook netjes mee, want het begon wel op te vallen dat ze eerst naar links gingen grazen. Maar de echte klapper was de droge zomer. Er was op geen enkel perceel meer een sprietje gras te vinden, behalve op mijn kruidenrijke grasland. De verschillende soorten hitsen elkaar lekker op, de klavers binden stikstof voor de rest en er bloeide en zoemde van alles. Daar viel zelfs voor kritische familieleden niets meer te ontkennen…
Enne nu ik hier aan heb geproefd ontdek ik ook hoeveel er nog meer kan. Zo schrijf ik regelmatig voor Auke en Christiaan van Kopakker die nog veel coolere dingen doen. Koeien die grazen op grasland met sorghum, rogge doorzaaien in engels raaigras en kruiden en klavers voor het uitrijden in de mestput door de mest mengen en zo ‘zaaien’. Briljant toch! Met wisselend succes overigens, maar dat vertel ik thuis maar niet. Dus als je mij binnenkort in het donker met een zak kruiden richting de mestput ziet lopen weet je wat ik aan het doen ben.
