IMG_0431_DxO
Sanne van Raalte

Sanne van Raalte

Dit was mijn jaar 2021

Even stilstaan en je zegeningen tellen. Dat is de perfecte bezigheid op oudjaarsdag, dus ik doe gezellig mee!

“Zijn dit je totaal gereden kilometers, of alleen je zakelijke kilometers?”, vroeg mijn boekhouder voor de zekerheid. Je hoort het al, ik heb er heel wat kilometers opzitten. Goed bestede kilometers, want in die tijd werk ik mijn bellijstjes af, luister ik inspirerende podcasts of ben ik gewoon stil om het interview nog even voor te bereiden of – op de terugweg-  de tekst alvast in mijn hoofd uit te werken. Ik ging dit jaar letterlijk het hele land door, van Drieborg, in het puntje van Groningen, tot aan Reuver in Limburg. Tijdens de interviews heb ik heel wat bijzondere agrarische bedrijven gezien. Van vleeskuikens tot geiten, van vleesstieren tot aan varkens en natuurlijk mijn grote favoriet: melkkoeien.

Intrigerend: koeien gezond houden

Zo’n tien jaar geleden studeerde ik aan de HAS in Dronten af in de richting diergezondheid en -welzijn. Nog steeds intrigeert mij dat enorm, hoe houd je koeien gezond? Hoe voorkom je problemen en welke natuurlijke, preventieve middelen zijn er? Mijn hart gaat sneller kloppen van de bijzondere dingen die ik onderweg op dit gebied zie. De bolussen van Quorum Sensing van AHV bijvoorbeeld, of IDA een intelligent datasysteem dat problemen kan voorspellen. Maar ook de steeds geavanceerdere melkrobots die dankzij de vele data helpen om snel te schakelen bij dreigende problemen. Mijn interview met een veehouder die recent veel koeien verloor door Klebsiella heeft indruk gemaakt. Ik werd er stil van, de ondernemer zelf ziek. En dan zie je maar weer dat de gezondheid van de koeien letterlijk effect kan hebben op de gezondheid van degene die er zorg voor draagt.

Mijn hart gaat nog steeds sneller kloppen van de bijzondere dingen die ik onderweg zie.

Met je naam in een vakblad

Je eigen naam tegenkomen in een magazine blijft toch bijzonder. En nog altijd een beetje spannend, want is er geen stiekeme spelfout tussendoor geglipt? Dit jaar heb ik journalistieke artikelen geschreven voor onder andere de agrarische vakbladen: Agrarisch Magazine, Agrarische Schouw, Boerderij, BioJournaal, Melk van het Noorden, Vee & Gewas. Het blijft erg waardevol om de ideeën die ik zelf in de melkput opdoe of vragen waar ik mee rondloop uit te kunnen zoeken en via een vakblad te delen met mijn collega veehouders. Net als de advertorials die ik voor verschillende bedrijven uit de agrarische periferie mag schrijven. Want je kunt zelf wel vertellen hoe fantastisch je product is, maar een klant die vertelt welke goede resultaten hij of zij behaalt met jouw product blijft een stuk krachtiger. Leuk hoe ik zelf nog vaak verrast ben door de topresultaten die ondernemers halen dankzij slimme en innovatieve oplossingen op het gebied van voer, gezondheid of managementsystemen.

Opdracht teruggeven

Waar je goed in bent nóg beter doen. Dat is mijn drive. En dat betekent ook dat ik stop als een opdracht niet past bij mijn expertise. Klinkt best stoer als ik dat zo zeg, maar ik vond het best ‘een dingetje’ om voor het eerst een opdracht terug te geven. Gewoon omdat ik niet het idee had dat ik daar de juiste persoon voor ben. Omdat ik buikpijn kreeg voor de telefonische interviews, omdat ik in mijn ogen niet de juiste kennis had. Maar ook daar moet een eerste keer voor zijn. En wat een rijkdom dat ik de luxe heb om opdrachten niet aan te nemen of, uiteraard in goed overleg met mijn opdrachtgever, in een andere vorm te gieten. Dus daarom ga ik nog steeds voor stuiterend werken, met schrijfopdrachten en schrijftrainingen waar mijn hart sneller van gaat kloppen.

En mijn goede voornemens? Gewoon lekker zo doorgaan! Dus laat het gerust weten als je in 2022 nog wat enthousiaste hulp nodig hebt voor een tekst of schrijftraining.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deel deze blog

Share on linkedin
Share on facebook
Share on twitter
Share on google
Share on pinterest
Share on email